زمینه: عوامل عفونی مختلف مانند هلیکوباکترپیلوری و کلامیدیاپنومونیه در ایجاد آترواسکلروز دخیل دانسته شده اند. ارتباط سرواپیدمیولوژیک بین عفونت کلامیدیاپنومونیه و بیماری عروق کرونر هنوز مورد بحث و اختلاف نظر است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه (IgG و IgA) و سندرم حاد کرونری است.روش کار: 87 بیمار مبتلا به سندرم حادکرونری و 87 کنترل (جور شده برای سن و جنس) وارد این مطالعه مورد - شاهد شدند. نمونه گیری انجام شد و آنتی بادی های ضدکلامیدیاپنومونیه با روش میکروایمونوفلوئورسانس اندازه گیری شد. مشخصات بیماران ثبت گردید و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.یافته ها: میزان سرولوژی مثبت IgG و IgA در جمعیت مورد مطالعه به ترتیب 7/43% و 9/10% بود. 38(7/43%) بیمار و 38(7/43%) شاهد از نظر سرولوژی IgG مثبت بودند (OR=1).8 بیمار (2/9%) و 11 شاهد (6/12%) از نظر سرولوژی IgA مثبت بودند (OR=0/69). اختلاف آماری معنی داری بین بیماران و گروه شاهد از نظر سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه در تحلیل تک متغیری و چندمتغیری وجود نداشت..نتیجه گیری: ارتباطی بین سروپوزیتیویتی کلامیدیاپنومونیه و سندرم حاد کرونری در این مطالعه مورد - شاهد وجود ندارد. تحقیقات بیشتر به دلیل وجود نتایج متناقض توصیه می شود.

هدف: سکته قلبی از شایع ترین تشخیص های بیماران بستری شده در بیمارستان ها در کشورهای صنعتی است. امروزه معلوم شده است که میکروارگانیزم ها می توانند در پاتوژنز آن دخالت داشته باشند که یکی از این عوامل کلامیدیا پنومونیه است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط این عامل عفونی با سکته حاد قلبی بوده است.روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی- تحلیلی و روی 116 نفر متشکل از 40 نفر بیماری بستری شده با تشخیص سکته حاد قلبی (گروه مورد) و 76 نفر که سابقه ای از سکته قلبی و مشکلات ایسکمیک قلبی نداشتند (گروه شاهد) صورت پذیرفت. سپس وجود پادتن ضد کلامیدیا در هر گروه با روش الیزا به شکل کیفی ارزیابی شد.یافته ها: میزان 32.5 درصد افراد بستری شده با سکته حاد قلبی و 18.4 درصد افراد گروه شاهد از نظر آنتی بادی ضد کلامیدیا پنومونیه مثبت بودند و اختلاف آماری معنادار بین دو گروه مشاهده نشد. نسبت شانس در گروه بیماران معادل 2.3 برآورد گردید.نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که ارتباط بارزی بین عفونت کلامیدیا پنومونیه و سکته حاد قلبی وجود ندارد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع اهمیت انفارکتوس میوکارد و احتمال وجود نقش عوامل میکروبی در بروز آن و به منظور تعیین رابطه عفونت کلامیدیا پنومونیه با انفارکتوس میوکار و این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان لقمان حکیم صورت گرفت. مواد و روشها: این تحقیق به روش تحلیلی از نوع مورد - شاهدی انجام گردید. بیماران بستری در بخش قلب و CCU بیمارستان لقمان حکیم که براساس بررسی متخصص قلب مبتلا به انفارکتوس میوکارد بودند و حداقل یک هفته از بیماری آنان می گذشت و جهت ورود به تحقیق اعلام آمادگی نموده بودند، به عنوان گروه مورد انتخاب شدند. برای هر فرد از گروه مورد یک نفر از پرسنل بیمارستان و یا بیماران سایر بخشها همسان شده از لحاظ جنس و عادت به کشیدن سیگار به عنوان شاهد گروه انتخاب گردید. نمونه سرمی هر دو گروه از نظر آنتی بادیهای ضدجنس کلامیدیا IgA)، (IgG به روش ELISA مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های مثبت از نظر هر کدام از آنتی بادیهای فوق مجددا از نظر آنتی بادی اختصاصی ضدکلامیدیا پنومونیه با استفاده از روش ELISA مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: 41 نفر (27 مرد و 14 زن) در گروه مورد و 44 نفر (34 مرد و 10 زن) در گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. این دو گروه از لحاظ سن، سابقه خانوادگی انفارکتوس میوکارد، سابقه ابتلا به دیابت و سابقه ابتلا به پرفشاری خون اختلاف معنی داری با هم داشتند. در گروه مورد 19 نفر (3/46%) و در گروه شاهد 15 (1/34%) نفر از نظر IgA وابسته به جنس کلامیدیا و نیز 9 نفر (22%) از گروه مورد و 8 نفر (2/18%) از گروه شاهد از نظر IgG وابسته به جنس کلامیدیا مثبت بودند (NS) و 15 نفر (6/36%) از گروه مورد و 13 نفر (5/29%) از گروه شاهد از نظر IgG اختصاصی کلامیدیا پنومونیه مثبت بودند (NS). نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به کاستیهای این مقاله و تناقضات متعدد در بررسی های مشابه، لزوم تحقیقات گسترده و دقیقتری لازم به نظر می رسد.

مقدمه: آترواسکلروزیس شایعترین علت مرگ در کشورهای پیشرفته بوده و عامل حدود یک میلیون مرگ در سال در ایالات متحده می باشد. علاوه بر عوامل شناخته شده، عوامل عفونی را در ایجاد آن دخیل دانسته اند و هدف از مطالعه ما، کشف ارتباط این عوامل (کلامیدیا پنومونیه و هلیکوباکتر پیلوری) با آترواسکلروزیس می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه که از نوع تحلیلی و Case-Control (مورد- شاهدی) می باشد تعداد 30 مورد بیمار که تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر قرار گرفته هم از نظر سرولوژی و هم از نظر هیستولوژی از نمونه های بافتی محل پانچ آئورت و 30 مورد شاهد که تحت آنژیوگرافی قرار گرفته و عروق کرونر سالم دارند فقط از نظر سرولوژی مورد بررسی قرار گرفته و یافته ها به روشهای آماری تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: سرولوژی دو گروه از لحاظ IgA و IgG ضد Cpn و IgG ضد Hp با هم تفاوت آماری معنی داری نداشتند ولی IgA ضد Hp در گروه بیمار بطور معنی داری از گروه کنترل دارای موارد مثبت بیشتری بود (p<0.003). در ضمن در گروه بیمار در پانچ بیوپسی از جدار آئورت 6 مورد باکتری (20%) Cpn و 8 مورد باکتری (26.7%) Hp یافت شد و وقتی سرولوژی گروه بیمار با پاتولوژی جدار آئورت با هم مقایسه شد دیده شد که رفتار دو باکتری در تهاجم موضعی و بروز واکنش سیستمیک با هم متفاوت می باشد.بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که Hp ممکن است در بروز واکنش سیستمیک جهت ایجاد آترواسکلروزیس موثر باشد ولی نقش Cpn را رد می کند ولی هر دو باکتری قادر به تهاجم موضعی به جدار آئورت هستند.

مقدمه و هدف: آترواسکلروز عامل اصلی حوادث عروقی بوده و از مشکلات اصلی کشورهای صنعتی به شمار می آید در ایالات متحده از هر چهار نفر یک نفر از آترواسکلروز رنج می برد و عامل %42 از کل مرگ و میرها میباشد در کشورهای در حال توسعه هند نیز بالارفتن استاندادهای زندگی و وضعیت اقتصادی اجتماعی با افزایش فاکتورهای خطر ایجاد کننده بیماری قلبی و عروقی به تهدیدی جدی برای حیات مبدل می شوند. علی رغم کوشش های فراوان در کاستن از فاکتورهای خطر متابولیک منحنی روند کاهش دو دهه ای در میزان مورتالیته ناشی از بیماریهای قلبی عروقی در دنیای صنعتی غرب به حالت پلاتو رسیده است. در آمریکا هم مرگ و میر ناشی از بیماریهای مزمن مثل آترواسکلروز هم مرگ و میر ناشی از بیماریهای عفونی رابطه معکوس با سطح درآمد و سواد فرد دارد این موضوع باعث ایجاد علاقه در بررسی ارتباط بین فاکتورهای محیطی دیگری نظیر بیماریهای عفونی با روند اترواسکلروز شده است.روش کار: این بررسی یک مطالعه مورد شاهدی می باشد که در آن 60 بیمار و 40 نفر شاهد بررسی شدند تمام بیمارانی که در طی زمان مطالعه حاضر یا تشخیص انفارکتوس حاد میوکارد در بخش C.C.U بیمارستان بوعلی بستری شده بودند انتخاب شده و اطلاعات آنها در پرسشنامه های محقق ساخته ثبت گردید سپس نمونه خون آنها جهت اندازه گیری آنتی بادی IgG ضد کلامیدیا پلومونیه به روش ایمونواسی اخذ شد و نتیجه آن ثبت گردید. گروه شاهد بیمارستانی از بیماران بستری در بخشهای دیگر همان بیمارستان که از نظر سن، جنس یا گروه مورد تطبیق داده شده بودند انتخاب و نمونه خون آنها نیز از نظر IgG ضد کلامیدیا یا پنومونیه بررسی شد.یافته ها: 60 نفر بیمار و 40 نفر شاهد بررسی شدند که از هر کدام (%80) مرد و (%2) زن بودند محدوده سنی گروه بیمار و شاهد در حد 35 تا 80 سال بود که میانگین سنی گروه مورد 58.38 سال با انحراف معیار 12.06 و میانگین سنی گروه شاهد 59.80 سال به انحراف معیار 11.59 سال بود تمامی افراد بیمار و گروه شاهد IgG ضد کلامیدیای مثبت (بالای 5u/ml ) داشتند میانگین IgG در دو گروه با استفاده از آزمون t مقایسه شد که با P=0.85 اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت.بحث و نتیجه گیری: در مطالعه حاضر تمامی بیماران گروه شاهد و مورد IgG ضد کلامیدیا پنومونیه مثبت داشتند که ممکن است بخاطر شیوع بالای عفونت کلامیدیا پنومونیه در این منطقه به دلیل برودت هوا و تراکم بالای حضور افراد در فصول سرد سال باشد از برسی کلی این مطالعه ویروسی متون چندین بر می آید که وجود کلامیدیا پنومونیه در پلاکهای آتروماتو قطعی است اما اینکه چرا در بعضی از افراد مبتلا شده علی رغم وجود سرولوژی مثبت این باکتری در پلاک ها رویت نمی شود احتمالا با کمک قوانین ایمونولوژیک قابل توجیه خواهد بود.

سابقه و هدف: تاکنون چندین عامل زمینه ساز و خطر آفرین آترواسکلروز که مهم ترین عامل بروز سکته حاد قلبی است معرفی شده اند و عفونت های مزمن و پایدار یکی از آن عوامل هستند که در سال های اخیر بیش تر مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه بر اساس تعیین شیوع سرمی، نقش عفونت های قلبی حاد و مزمن و پایدار کلامیدیا پنومونیه به عنوان یک عامل خطر ساز بروز بعدی سکته حاد قلبی مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش ها: تعداد 273 نمونه سرم بیماران و 109 نمونه سرم اخذ شده از افراد شاهد به طور هم زمان توسط دو کیت تجاری الیزای کمی اختصاصی کلامیدیا پنومونیه IgM – ELISA و IgG – ELISA، ساخت شرکت EuroImmun، کشور آلمان مورد آزمایش قرار گرفتند. یافته ها: افراد گروه شاهد از نظر جنسیت و سن با گروه بیماران هم خوانی نزدیک داشتند. تیتر IgM در مورد تمام بیماران و افراد شاهد در حد منفی بود که نشانه عدم وجود عفونت حاد و تازه کلامیدیا پنومونیایی در آن ها است ولی IgG در 259 بیمار (94.4%) مثبت و در 92 نفر از شاهدها (84.4%) مثبت بود. میانگین تیتر سرمی IgG در موارد مثبت گروه بیمارانRu/ml  108 و در موارد مثبت گروه شاهد 61.9RU/ml بود. در این مطالعه بین شیوع سرمی مثبت کلامیدیا پنومونیه و بروز سکته حاد قلبی رابطه معنی دار یافت نشد (P=0.104). نتیجه گیری: نتیجه این مطالعه نشان داد در گروه بیماران شیوع سرمی مثبت آنتی بادی های کلامیدیا پنومونیه کلاس IgG با بروز بعدی سکته قلبی رابطه معنادار نداشته است. برای کنکاش بیش تر در این رابطه به نظر می رسد یک مطالعه مشابه در ابعاد وسیع تر با حجم نمونه زیادتر و یا انجام یک مطالعه آینده نگر بر مورد – شاهدی توصیه می شود.

زمینه و هدف: آترواسکلروز عامل اصلی اختلالات عروقی بوده و از مشکلات اصلی کشورهای صنعتی به شمار می آید. در ایالات متحده از هر چهار نفر یک نفر از آترواسکلروز رنج می برد و عامل 42% از کل مرگ و میر ناشی از بیماری های مزمن مثل آترواسکلروز و هم مرگ و هم میر ناشی از بیماری های عفونی رابطه معکوس با سطح درآمد و سواد افراد دارند. این موضوع انگیزه بررسی ارتباط بین عوامل محیطی دیگری نظیر بیماری های عفونی با روند آترواسکلروز شده است. روش کار: این بررسی یک مطالعه مورد- شاهدی می باشد که در آن 60 نفر بیمار و 60 نفر شاهد بررسی شدند. تمام بیمارانی که در طی زمان مطالعه حاضر با تشخیص انفارکتوس حاد میوکارد در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان بوعلی بستری شده بودند انتخاب شده و اطلاعات آنها در پرسشنامه های محقق ساخته ثبت گردید. سپس نمونه خون آنها جهت اندازه گیری آنتی بادی IgG ضد کلامیدیا پنومونیه به روش ایمونواسی اخذ شد و نتیجه آن ثبت گردید. گروه شاهد بیمارستانی از بیماران بستری در بخش های دیگر همان بیمارستان که از نظر سن، جنس با گروه مورد تطبیق داده شده بودند انتخاب و نمونه خون آنها نیز از نظر IgG ضد کلامیدیا پنومونیه بررسی شد.یافته ها: در این بررسی از هر گروه 48 نفر (80%) مرد و 12 نفر (20%) زن بودند محدوده سنی گروه بیمار و شاهد در حد 35 تا 80 سال بود که میانگین سنی گروه مورد 58.83 سال با انحراف معیار 12.06 و میانگین سنی گروه شاهد 59.08 سال به انحراف معیار 11.59 سال بود. تمامی افراد بیمار و گروه شاهد IgG ضد کلامیدیای مثبت (بالای 5 U/ml) داشتند. میانگین IgG در دو گروه با استفاده از آزمون t مقایسه شد که با P=0.85 اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت.نتیجه گیری: در مطالعه حاضر تمامی بیماران گروه شاهد و مورد، IgG ضد کلامیدیا پنومونیه مثبت داشتند که ممکن است بخاطر شیوع بالای عفونت کلامیدیا پنومونیه در این منطقه به دلیل برودت هوا و تراکم بالای حضور افراد در فصول سرد سال باشد.

زمینه و هدف: بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD) که ترکیبی از آمفیزم و برونشیت مزمن است، چهارمین علت مرگ و میر در جهان می باشد. بیماری انسدادی مزمن ریوی شدید (AECOPD) بیماران را مجبور به پیگیری مراقبت های پزشکی می نماید. یکی از عوامل مهمی که در بروز این بیماری نقش دارد، باکتری کلامیدیا پنومونیه است. این تحقیق با هدف بررسی شیوع عفونت حاد با کلامیدیا پنومونیه (Chlamydia pneumoniae) در بیماران پذیرش شده به علت AECOPD در بیمارستان هاجر شهرکرد صورت پذیرفت.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی-مقطعی تعداد 100 بیمار مبتلا به AECOPD شرکت داشتند. علاوه بر معاینات بالینی و رادیولوژی دو نمونه خونی به فاصله سه هفته از بیماران گرفته شد و تیترهای آنتی بادی کلامیدیا پنومونیه به روش الایزا (ELISA) تعیین گردید و آنالیز آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری فیشر و من ویتنی انجام شد.یافته ها: شیوع عفونت کلامیدیا پنومونیه در بیماران مبتلا به 7% AECOPD بود که رابطه ای بین شیوع این بیماری با سن، جنسیت، طول مدت بیماری و علایم بالینی مشاهده نشد (P>0.05). با این حال بین بیماری های زمینه ای دیابت و پرفشاری و بیماری مشابه در خانواده با AECOPD رابطه معناداری مشاهده شد. (P<0.05).نتیجه گیری: نقش کلامیدیا پنومونیه در تشدید حاد بیماری انسدادی مزمن ریوی به عنوان یک پاتوژن سببی نسبت به سایر عوامل ایجاد کننده از اهمیت کمتری برخوردار می باشد.

سابقه و هدف: بیماری های کرونری قلب بسیار شایع هستند. مطالعات متعدد نشان داده اند که بین عفونت با بروز بیماریهای کرونری قلب ارتباط وجود دارد، که منجر به ارایه فرضیه عامل عفونی بیماریهای قلبی و عروقی شده است. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط سندروم حاد کرونری با عفونت کلامیدیا پنومونیه در شهرستان گرگان انجام شده است.روش کار: این بررسی از نوع موردی- شاهدی بود که روی سرم 109 فرد مبتلا به سندرم حاد کرونری و 85 فرد سالم انجام شد. دو گروه از نظر سن با هم همسان شده بودند. میزان آنتی بادی های سرمی از کلاسهای IgG و IgA در هر دو گروه علیه آنتی ژنهای کلامیدیا پنومونیه بطور مجزا با روش الیزا اندازه گیری شد.یافته ها: فراوانی آنتی بادی از کلاس IgG و IgA در سرم بیماران به ترتیب 89% و 7.3% و در افراد گروه شاهد 77.6% و 17.6% بود. فراوانی آنتی بادی ضد کلامیدیا پنومونیه از کلاس IgG در بیماران بالاتر از گروه شاهد بود (P<0.02). همچنین مشخص گردید که فراوانی مواردی که فقط آنتی بادی از کلاس IgG در سرم افراد یافت می شود، در بیماران مبتلا به سندروم حاد کرونری بطور معنی داری بیشتر از افراد گروه شاهد بود (P<0.005). فراوانی وضعیتی که در آن هیچیک از هر دو کلاس IgA و IgG ضد کلامیدیا پنومونیه در سرم وجود نداشتند، و در نتیجه سابقه ای از عفونت این باکتری را نشان نمی داد، در گروه شاهد بطور معنی داری از گروه بیمار بالاتر بود (P<0.04).نتیجه گیری: بین حضور آنتی بادی علیه کلامیدیا پنومونیه از کلاس IgG در سرم با بیماریهای عروق کرونر ارتباط معنی دار آماری وجود دارد و جستجوی آن در افراد مشکوک میتواند کمک کننده باشد.

مقدمه: آترواسکلروز بیماری است که عوامل مختلفی در ایجاد آن دخیل اند و تشخیص و درمان این عوامل در پیشگیری از عوارض آترواسکلروز که شامل حوادث عروقی مغز میباشد موثر می باشد. از جمله این عوامل که اخیرا مطرح شده است عفونتها و من جمله عفونت کلامیدیا پنومونیه می باشد. از سوی دیگر شناخت نشانه های شروع آترواسکلروز به کمک ابزارهای پاراکلینیکی ما را در زمینه پیشگیری از پیشرفت آن و همچنین پیگیری بیماران یاری می کند یکی از نشانه ها افزایش ضخامت جدار عروق خون رسان به مغز است که با معیاری به نام IMT ضخامت انتیما - مدیا) سنجیده می شود. این مطالعه به منظور بررسی تاثیر عفونت کلامیدیا پنومونیه بر افزایش IMT طراحی و اجرا شده است.روشها: در این مطالعه 83 نفر تحت بررسی شریانهای گردنی خون رساننده به مغز با دستگاه داپلکس اولتراسوند قرار گرفتند و IMT در 1 سانتی متر قبل از بیفورکاسیون شریان کاروتید مشترک راست و چپ سنجیده شد. IMT بیش از 0.9mm افزایش یافته تلقی شد و بر این اساس 44 نفر با IMT افزایش یافته در گروه مورد و 39 نفر با IMT طبیعی در گروه شاهد قرار گرفتند. گروه مورد و شاهد از نظر فراوانی مثبت بودن آنتی - بادیهای IgA و IgG ضد کلامیدیا پنومونیه و میانگین تیتر آنتی بادی ها با هم مقایسه شدند. آنتی بادی های IgG و IgA ضد کلامیدیا پنومونیه در سرم افراد گروه مورد و شاهد سنجیده شد و میزان آنتی بادی بیشتر از (Immune 1.10 Status Ratio) IRS مثبت، بین 0.9 تا IRS 1.09 بینابینی و کمتر از IRS 0.9 منفی در نظر گرفته شد.نتایج: بین گروه مورد و شاهد تفاوت معناداری از نظر فراوانی مثبت بودن تیتر Cp. IgG و Cp. IgA و میانگین تیتر این آنتی بادی ها مشاهده نشد.بحث: نه Cp. IgG و نه Cp. IgA نقش پیش بینی کننده برای افزایش IMT ندارند.